Amateurkunst en podiumpassie

"Mama, ik zou het toch maar jouw guilty pleasure noemen en niet jouw fetish. Dat gaat namelijk over iets anders dan amateurpodiumkunst." Ik moest er wel om lachen. Mijn medevennoot heeft natuurlijk gelijk.

Passie en spanning

Maar even terug. Waar ging het over? Een week geleden vertelde Mérou dat het koor waar haar schoonmoeder in zingt een optreden had. Een eigen show, werd erbij gezegd. En de moeder van Sam, Daniëlle, was ook nog productieleider.

“Ik wil ook graag komen kijken”, was mijn reactie. “Echt waar? Je moet je niet verplicht voelen”, kreeg ik terug.

Maar niets is minder waar. Ik ben oprecht fan van amateurs op het podium. Ik ga vaak kijken en sponsor via Eventief verschillende gezelschappen in Kerkrade: een harmonie, een mannen- en dameskoor en een toneelvereniging. Wat me raakt, is de inzet die mensen tonen, de passie en de spanning die je ziet op hun gezichten tijdens een optreden. En soms ook dat rauwe, nog onontdekte talent dat ineens zichtbaar wordt. Mensen weten vaak niet wat ze in zich hebben.

Zakelijke events

Tegelijkertijd merk ik dat ik zakelijk terughoudender ben. Op events voor opdrachtgevers kies ik niet snel voor amateurs. Ik weet dat bijvoorbeeld Theaterbureau Totaal Theater daar heel bewust niet mee werkt, en ik begrijp die keuze steeds beter. De context is anders: de druk ligt hoger en het moet direct goed zijn. Ik heb meegemaakt dat zenuwen de overhand kregen, waardoor een optreden zijn kracht verloor en het ongemakkelijk werd voor het publiek. Dat risico kan en wil ik in een professionele setting niet altijd nemen.

Omarm me

Ook nu werd ik niet teleurgesteld. Het was een sterke voorstelling. Het verhaal draaide om een man die verslaafd was aan het maken van TikTok-filmpjes. Hij kwam de deur niet meer uit, vereenzaamde en schrok zelfs als er een bezorger aanbelde. Er waren mooie muzieknummers en de techniek was goed verzorgd. Op een symbolisch moment werden letters op het podium uitgepakt en herschikt tot de naam van de voorstelling. De kostuums waren zorgvuldig gekozen, binnen een consistent kleurenpalet. De invloed van een styliste was duidelijk zichtbaar. Omarm me van koor Sincère: een welverdiend compliment.

P.S. Eén ding vond ik jammer: ik mocht niet klappen tijdens de nummers. Het zal niemand verbazen dat me dat een enkele keer toch niet lukte - enthousiasme wint het soms van de regels.

Heb je een voorstelling waarvan je denkt dat ik die moet zien? Laat het me weten. Ik kom graag kijken.

Tanja Vornberger
Directeur Eventief