Jekerwandeling

Er zijn wel eens tijden dat ik echt moet graven in mijn geheugen om een onderwerp te kiezen waar mijn blog over zal gaan. Dan is het minder druk en liggen de onderwerpen niet zo voor de hand. De afgelopen maand was het echter zo druk en gebeurde er zoveel dat de keuze reuze is...

Pittoreske rivier

Als ik er dan een mag kiezen, dan is dat een event dat anders was dan alle eerdere events die we organiseerden. We hebben namelijk gewandeld langs de Jeker. Zoals ik eerder al schreef, werken we op dit moment veel voor Waterschap Limburg. Een van de bestuurders was opdrachtgever voor een wandeling langs deze kleine pittoreske rivier, door ons buurland België. Jammer genoeg is het riviertje sterk vervuild en door deze actie wilde het Waterschap aandacht hiervoor vragen. De Jeker stroomt namelijk de laatste kilometers door Maastricht en mondt uit in de Maas.

Ik wist niet van deze situatie en was benieuwd wat we aan zouden treffen. We maakten kennis met een hele nieuwe wereld. Een wereld die bestaat uit duurzame initiatieven zoals “Drinkable Rivers” van Li An Phoa, maar ook uit een gedateerd rioleringssysteem van onze Belgische buren. Ik zag een rivier die zo vervuild is dat er geen enkele vis in zwemt en waar de eenden die er noodgedwongen wél in zwemmen, aan land gaan om te drinken. Het tegenovergestelde van een drinkbare rivier kun je wel stellen.

Ik maakte mee dat ook hoogopgeleiden echt alleen maar Frans spreken en dat professionele buschauffeurs met stoïcijnse rust precies de verkeerde kant uit kunnen rijden.

Engelengeduld

Al met al was het de wet van Murphy die kwistig voor chaos zorgde aan het begin van de wandeling. Ook zag ik weer hoe omvangrijk en divers het werk van een eventmanager is. We zijn niet alleen organisatoren, maar ook tolken, routeplanners, waterdragers en cateraars. Én, we moeten vooral engelengeduld hebben om in het geval van Murphy maar gewoon rustig te blijven en stug door te gaan met ons vak: organiseren. Het was een hele klus om voor deze driedaagse wandeling alles in goede banen te leiden. Van het uitzetten van de route, het contacteren van alle stakeholders, het regelen van vervoer en op elke plek de juiste faciliteiten te organiseren. Maar… we did it.

Het bevestigd ook weer dat het uiteindelijk de hele kleine dingen zijn, zoals een stuk watermeloen die op een onverwachte plaats klaarstond voor de wandelaars, die zorgen voor een smile op het gezicht van mensen.

Maar het belangrijkste is: als eventmanagers organiseren we niet alleen bijeenkomsten. Soms helpen we ook om maatschappelijke vraagstukken zichtbaar te maken. En juist dat maakt ons vak zo waardevol en relevant.


Tanja Vornberger
Directeur Eventief