Zeuren met gezonde benen

De evenementenbranche slaat alarm. Festivals zouden steeds minder toegankelijk worden door stijgende kosten, strengere regels en een overheid die onvoldoende zou doen. De ticketprijzen stijgen en daarmee dreigt een festivalbezoek iets voor de happy few te worden. Ik lees zo’n artikel en denk: hoe dan?

Groot, groter, grootst

Natuurlijk zijn de kosten gestegen. Personeel, techniek, artiesten en energie: vrijwel alles is duurder geworden. Maar dat geldt voor iedere ondernemer. Ik ken een ambachtelijke bakker die het familiebedrijf moest sluiten omdat de energieprijzen niet meer te betalen waren. Ik denk dat we wel weten dat elke branche problemen kent. Dat is ondernemen. Waarom zou de evenementenbranche dan automatisch naar de overheid kijken als de eigen exploitatie onder druk komt te staan? Jarenlang was de sky the limit.

Festivals zijn de afgelopen jaren steeds groter en spectaculairder geworden. Meer podia, grotere artiesten, indrukwekkendere decors, meer techniek, meer licht, meer schermen en steeds meer randprogrammering. Alles moet een belevenis zijn en ieder jaar moet het nóg beter dan het jaar ervoor. Maar wie heeft eigenlijk bepaald dat dit allemaal noodzakelijk is? Wie vindt het normaal dat er dj's zijn die 100.000 euro ontvangen voor een uurtje draaien op een festival?

Betaalbaar

Als een ticket inmiddels honderd euro moet kosten om dat programma te kunnen betalen, kun je je ook afvragen of het programma niet te duur is. Toegankelijkheid begint wat mij betreft niet bij subsidie, maar bij eventdesign. Wat is de essentie van het evenement? Waarvoor komt de bezoeker werkelijk? Welke onderdelen creëren waarde en welke onderdelen zijn vooral toegevoegd omdat we dat inmiddels gewend zijn? Organisatoren die vinden dat hun evenement maatschappelijk belangrijk is, mogen dat bovendien aantonen. Welke impact creëert het evenement? Voor bezoekers, voor de stad, voor ondernemers en voor de omgeving? En hoe verhoudt die impact zich tot de investering die daarvoor wordt gevraagd?

Ook de roep om betaalbare tickets vind ik soms wat gemakkelijk. Wat ís betaalbaar? Voor wie? En wie moet het verschil betalen als de werkelijke kosten hoger zijn dan de ticketprijs? De gemeente? De belastingbetaler? Een sponsor? Daar hoort een financiële onderbouwing bij.

Dat betekent niet dat overheden geen rol hebben. Onnodige regelgeving, stapeling van eisen en langdurige vergunningprocedures kunnen evenementen onnodig duur maken. Daar mag de sector terecht aandacht voor vragen.

Maar misschien hoeft een festival niet ieder jaar groter. Misschien hoeft niet iedere internationale artiest op het affiche. Misschien kan een kleiner programma zelfs méér impact hebben. De evenementenbranche is bij uitstek een creatieve branche. Als het bestaande model niet meer werkt, lijkt mij creativiteit een betere eerste reactie dan de hand ophouden bij de overheid.


Tanja Vornberger
Directeur Eventief